محمد مؤمن بن محمد زمان الطبيب التنكابني ( حكيم مؤمن )

416

تحفة المؤمنين ( تحفه حكيم مؤمن ) ( فارسى )

خنّاق اشق غرغرةً ، در خناق سوداوى و بلغمى و نيز در تحليل رطوبات و بلغم دماغى . افعى مجرّب دانسته‌اند . انسان فضلهء طفل ، ضماداً محلّل قوى . بط پيه‌اش ، مجرّب . بقر زهره‌اش ، غرغرةً و طلاءً . بنفسج . جوز ربّ پوست سبزش . حصرم . حنّا طلاءً ، جهت رفع آن . خطاف غرغرةً . خلّ ضماداً . خنفسا طلاءً ، محلّل . خيارشنبر غرغرةً ، رادع خناق صعب و محلّل و همچنين محلّل و مفجّر در انتها . زوفا جهت خناق امتلائى . سرطان غرغره‌اش ، سريع الاثر . سلحفات زهره‌اش ، طلاءً محلّل . سمن سعوطاً . عدس مضمضةً . عسل غرغرةً ، جهت پاك كردن چرك جراحت آن و لوزتين . قطران ضماداً ، جهت رفع آن . قفر اليهود شرباً ، جهت بلغمى و سوداوى . كشوث جهت اين امر نافع . كلب سرگينش ، غرغرةً ، نفوخاً و ضماداً مجرّب . لبن المعز جهت جراحت آن انفع از ساير شيرها . نشا طلاءً . نوشادر طلاءً . هدبه طلاءً . هندبا غرغرةً ، جهت ابتداى آن . ايارج ثياذريطوس ( 2 ) شرباً ، جهت خناق بلغمى نافع . غرغره ( 35 ) جهت خناق حارّ . غرغره ( 36 ) بعد از نضج نافع . ضماد ( 74 ) يسير و نيز در كلّ ورم حارّ مجرّب . ذبحه ثوم سركه‌اش ، غرغرةً . غرغره ( 37 ) . خشونت حلق اشراس . اطريه . اكارع و نيز جهت سينه . باقلا و نيز جهت جلاء رطوبات . بزرقطونا . بطيخ تخمش . بنفسج . حلتيت غرغرةً . زبد . سفرجل دانه‌اش . سكّر آبش ، مليَّن حلق . سمسم مصلح آن و آواز . سوس بيخش و نيز جهت سوزش هم نافع . عناب رافع آن . لوزالحلو روغنش ، غرغرةً مؤثر . مشمش روغن دانه‌اش ، رافع آن . نخاله گندم ، شرباً جهت اين امر نافع . نشا شرباً . مربّاى بنفشه ( 10 ) جهت اين امر نافع . حلواى گزنگبين ( 15 ) جهت اين امر نافع . لعوق صبيان ( 3 ) و نيز جهت حرارت ايشان . لعوق خشخاش ( 13 ) نافع . لعوق كرنب ( 16 ) و نيز جهت ريه هم نافع .